Van uw predikant

Kerk naar buiten – een avontuur dat ons allemaal raakt
De afgelopen weken mocht ik de eerste bijeenkomsten volgen van mijn nascholing Kerk naar buiten. Onderwerpen als Actuele Missiologie, Contextualiteit en Leiderschap bij verandering kwamen voorbij – inspirerende modules die mij opnieuw hebben laten zien hoe rijk en veelkleurig de roeping van de kerk is. Het voelt als het begin van een mooi avontuur. Mijn verlangen is dat wat ik leer niet alleen mijn eigen blik verruimt, maar ook vruchtbaar mag worden in onze gemeente. Dat vraagt van ons allemaal een houding van openheid, nieuwsgierigheid en de moed om verder te kijken dan wat we gewend zijn.

In dat licht past de beweging van de pioniersgroep prachtig. Zoals u eerder hebt kunnen lezen, heb ik hiervoor een doelstelling en wervingstekst mogen schrijven, inclusief een handreiking voor gemeenteontwikkeling. De groep wil op zoek gaan naar nieuwe initiatieven die gemeentebreed worden gedragen, maar die zich tegelijk richten op de wereld om ons heen – op jongvolwassenen, gezinnen en jongeren. Het gaat om een nieuw elan, een frisse tijd, waarin we samen ontdekken hoe we als gemeente naar buiten kunnen bewegen zonder onze kern te verliezen. Ik hoop dat deze groep ons allemaal zal prikkelen, uitdagen en vooruithelpen. Laat u daarom meenemen in deze beweging van hoop: wie voelt dat de Geest iets nieuws wil laten groeien in onze gemeente, nodigen we van harte uit om mee te denken, mee te bidden en mee te zoeken — opdat wij samen, als één lichaam, mogen ontdekken welke nieuwe wegen God voor ons opent.

In de afgelopen acht maanden heb ik met vreugde en dankbaarheid de gemeente mogen dienen. Gaandeweg groeide bij mij het inzicht dat het in de eredienst past om mijn voornaam niet meer te gebruiken. Ik ben door God geroepen en door u als gemeente beroepen om in woord en gebed voor te gaan. Niet als privépersoon, maar als geroepen dienaar van het evangelie. In dat heilige moment van samenkomen hoort ook een bepaalde wijze van aanspreken, die zichtbaar en hoorbaar maakt dat wij ons bevinden in de ruimte van Gods eredienst. Daarom heb ik de kerkenraad voorgesteld om voortaan mijn voornaam in de liturgie en tijdens de dienst achterwege te laten.

Zoals ik al eerder schreef is het verheugend om te melden dat de belijdenisgroep gestart is. Tijdens gezamenlijke lunchbijeenkomsten verdiepen we ons in geloof, Bijbel en leven. Het is bijzonder om te zien hoe deelnemers hun eigen weg zoeken en woorden vinden voor wat hen draagt. Natuurlijk kunt u nog aansluiten. Wees vooral welkom! Voor de zomer hopen we een dienst te vieren waarin zij hun geloof zullen belijden – een feest voor de hele gemeente.

Tot slot deel ik graag een vreugdevol vooruitzicht: op 12 april hopen we Mirthe Tuinenga, dochter van Frank en Hendrika, te dopen. Een moment van dankbaarheid en belofte, waarin we opnieuw mogen ervaren dat God ons leven draagt vanaf het allereerste begin. Ook mocht ik opnieuw uit de gemeente verzoeken ontvangen om aansluitend aan het voorgenomen huwelijk voor hen de zegen van de Heer te vragen.

Ds. K. (Karel) F.A.W. van Wijngaarden