Nieuws

Interview

Heel graag nodigen wij mensen, van verschillende generaties, uit om mee te denken, te werken en bij te dragen aan een toekomstbestendige kerk, waarin we Gods Woord, Liefde en Licht zichtbaar en voelbaar maken met en voor de gemeente. Vandaar een serie interviews in de komende Geandewei ’s met aftredende ouderlingen. Zij delen graag het nuttige en het aangename van dit ambt met jullie. En in alles vertrouwen we erop, waar wij mensen moeten loslaten, God ons vasthoudt met zijn Heilige Geest.

Interview Foppo Feenstra, ouderling van de Protestantse Gemeente Dokkum-Aalsum-Wetsens (PGDAW)
IK GA, KOM JIJ?
Foppo Feenstra neemt, samen met een aantal andere ambtsdragers, eind augustus 2026 afscheid als ouderling van de PGDAW.
Wat betekent het ouderlingschap voor jou?
Het ouderlingschap is voor mij een mooie tijd geweest. Ik heb veel geleerd, vele gesprekken gevoerd en ben vaak heel tevreden naar huis toe gegaan omdat de mensen het op prijs stelden dat ze bezocht werden door een ouderling. En zeker, je ziet op tegen de eerste keren. Naar mensen toegaan als ouderling is niet altijd eenvoudig. Gaandeweg merk je als je ergens naar toe gaat en je staat voor de deur en je denkt ‘hoe komt het allemaal?’ Je mag weten binnen is Jezus en de Heilige Geest al aanwezig en word je geholpen. En dat heb ik ook altijd zo ervaren en gevoeld.
Welke tip kun je aanstaande ouderlingen geven?
Afgelopen maand las ik in de krant dat 50% van de mensen in noordoost Fryslân, boven de vijfenzestig, eenzaam is. Hoe mooi zou het zijn, zonder gelijk met de bijbel in de hand, de mensen te laten zien en voelen dat we er voor hen zijn. Ga eerst bij de mensen op bezoek omdat ze er toe doen. Daar begint het mee en de gesprekken over geloof, de kerk en de bijbel komen dan vanzelf. Luisteren naar de mens is essentieel volgens Foppo, dan rolt een gesprek als vanzelf verder en verdiept zich.
Wat zijn de zwaardere kanten van het ouderlingschap?
Dat zijn voor mij de momenten als ik word gevraagd bij ernstige ziekte.
En ja, dan komt de bijbel ter sprake. Hoe Bijbelvast moet je zijn om die gesprekken te kunnen voeren? Dat is helemaal niet zo moeilijk is mijn ervaring. Het geloof is ook niet zo moeilijk. Het kan heel kinderlijk en eenvoudig zijn. En als je dat gevoel overdraagt naar de mensen die je nodig hebben, kom je er samen uit. Ik vraag dan aan de persoon in kwestie wat hij/zij op prijs stelt; een gebed, een gedeelte uit de bijbel of een gedicht. Laat het over aan de mensen waar je op bezoek bent. En ook daar ervaar ik dat vragen naar en luisteren naar heel belangrijk is.
Wat baart je zorgen?
Nog niet zo lang geleden heb ik de afkondiging gedaan. Voor de laatste keer na 10 jaar en het lag op mijn lippen om het onderstaande te noemen. Ik heb het toen niet gedaan, maar ik wil het toch graag meegeven. Voor de drie ouderlingen die in augustus 2026 aftreden is er op dit moment nog geen vervanging, ondanks actieve persoonlijk werving van de vacature commissie en schriftelijke oproepen in de Geandewei. Foppo vindt het zorgwekkend, dat in een gemeente met 3500 leden er geen mensen warm worden voor deze verantwoordelijke en tegelijk ook mooie uitdagende en bijzondere opdracht van dienende naastenliefde in de gemeente. En die zorg voor elkaar hebben we nodig, zeker in een wereld waar God niet op nummer 1 staat. De stille pastorale zorg zal toenemen, als er te weinig ouderlingen en andere vrijwilligers zijn.
Tot nu toe hebben we vooral gesproken over de pastorale kant van het ouderlingschap, maar er zijn nog andere taken zoals ouderling van dienst op zondagen en bij rouwdiensten en het volgen van vergaderingen. Wat wil je daarover zeggen?
We hebben de maandelijkse Kerkenraadsvergaderingen. Ja die zijn best intensief. Je krijgt veel informatie, tegelijkertijd verhoogt dat je betrokkenheid bij alles wat kerk en gemeente zijn inhoudt. Voor elke organisatie geldt dat je ook dingen moet doen, ik zie het niet als een belasting, maar ik ervaar het meer als mogen doen. Je doet je uiterste best om samen als kerkenraad weloverwogen en juiste keuzes en beslissingen te nemen. Je leert ook hoe lastig het kan zijn om voor iedereen de juiste beslissing te nemen, daarbij het grootste gebod ‘heb God lief boven alles en je naaste als jezelf’, waar te blijven maken. Met Gods hulp komen we daar uit.
Wat zou je ‘nieuwe’ ouderlingen mee willen geven?
Dat het ambt ouderling heel veel voldoening geeft. Niet alleen voor jezelf, maar voor je naaste en voor God. Wat je voor een ander doet, doe je voor God.
Wat wil je nog toevoegen?
Het is echt de moeite waard om ambtsdrager te zijn en je in te spannen voor de PGDAW. Het feit dat onze kerk in een moeilijke tijd toch weer floreert, niet alleen bij de ouderen, maar dat ook de jeugd de kerk weer weet te vinden. Dat is een wonder. En daar geloven we in.